Publicatie

Jonge beginnende automobilisten, hun ongevalsrisico en maatregelen om dit terug te dringen

Een literatuurstudie

Auteur(s)

Vlakveld, Drs. W.P.

Jaar

2005

Downloaden

PDF-pictogram pdf (1.31 MB)

Jonge beginnende automobilisten hebben per gereden kilometer een relatief hoge kans op een verkeersongeval. Dit hoge ongevalsrisico is niet een uniek Nederlands probleem, maar komt overal ter wereld voor. Jonge beginnende automobilisten hebben in vergelijking met ervaren automobilisten vaker enkelzijdige ongevallen, ze verliezen vaker de controle over de auto en ze rijden voorafgaand aan het ongeval vaker te hard voor de omstandigheden. Naar verhouding hebben zij meer ongevallen in weekendnachten en zijn er bij een ongeval relatief vaak inzittenden van ongeveer gelijke leeftijd aanwezig. In de literatuur is nagegaan wat op basis van onderzoek als oorzaak van dit hoge ongevalsrisico wordt gezien. Er zijn twee grote clusters van oorzaken te benoemen. Deze clusters zijn 1) leeftijdspecifieke factoren en 2) gebrekkige vaardigheden. De leeftijdsspecifieke factoren hebben te maken met de ontwikkelingsfase waarin jongeren verkeren. De ontwikkeling op moreel, emotioneel en cognitief gebied verloopt voor jonge vrouwen enigszins anders dan voor jonge mannen. Adolescenten en met name mannelijke adolescenten zetten zich vaak af tegen bestaande normen, willen niet als een watje overkomen bij hun vrienden, houden van sensatie, onderschatten risico's en hebben het gevoel dat ze min of meer onkwetsbaar zijn. Niet iedereen heeft evenveel last van 'wilde haren'. Dit verschilt van persoon tot persoon van geslacht tot geslacht en van de subgroep tot subgroep. Hoewel er verschillen zijn in de mate waarin men wilde haren heeft, is het toch ook niet zo dat een kleine harde kern van losgeslagen jonge mannen geheel en al verantwoordelijk gesteld kan worden voor het hoge ongevalsrisico. Ook jonge vrouwelijke automobilisten hebben een beduidend hoger ongevalsrisico dan ervaren vrouwelijke automobilisten. Veeleer is er sprake van een glijdende schaal waarbij het ongevalsrisico toeneemt naarmate men meer van bepaalde persoonlijkheidskenmerken heeft (bijvoorbeeld meer behoefte om spannende dingen mee te maken) en tot een bepaalde subgroep behoort. Het gebrek aan vaardigheden (het tweede cluster) heeft niet zozeer te maken met een gebrek aan voertuigbeheersing, maar met een gebrek aan 1) het goed kunnen waarnemen, 2) het adequaat kunnen beoordelen van de verkeerssituatie (dat wil zeggen de aandacht kunnen richten op elementen in de verkeersomgeving die potentieel gevaarlijk kunnen zijn), en 3) het kunnen maken van goede voorspellingen over hoe een bepaalde verkeerssituatie zich verder zal ontwikkelen. Deze zaken worden meestal aangeduid met het begrip hogereordevaardigheden. Ook is er bij jonge beginnende automobilisten vaak een gebrek aan metacognitie. Hiermee wordt bedoeld dat ze door een gebrek aan zelfinzicht niet goed in staat zijn om hun nog gebrekkige taakbekwaamheid (gebrek aan hogereordevaardigheden) af te stemmen op de rijtaken die ze aangaan. Het afstemmen van de taakbekwaamheid op de rijtaak wordt kalibratie genoemd. Te weinig denken jonge beginnende automobilisten bijvoorbeeld: 'het is donker en het regent, ik heb nog niet zoveel ervaring dus ik ga vanavond met de trein en niet met de auto'. Er is natuurlijk niet alleen sprake van kalibratie op het strategische niveau, zoals in het genoemde voorbeeld, maar ook op tactisch niveau, bijvoorbeeld: 'zal ik gelet op mijn nog gebrekkig rijervaring die auto maar niet inhalen?'. Gebrek aan hogereordevaardigheden vloeit voor een belangrijk deel voort uit een gebrek aan rijervaring. Er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat leeftijdsgebonden factoren het meest bepalend zijn voor het hoge ongevalsrisico van jonge beginnende bestuurders (onder andere Levy, 1990), maar er zijn wat meer onderzoeken waaruit naar voren komt dat gebrek aan rijervaring het meest bepalend is (onder andere Maycock, Lockwood & Lester, 1991; Gregersen & Bjurulf, 1996; Sagberg, 1998). Opvallend is dat leeftijdsgebonden factoren zwaarder lijken te wegen in landen waar men op jonge leeftijd over het rijbewijs mag beschikken. Maar over het algemeen wordt het hoge ongevalsrisico van jonge beginnende automobilisten vermoedelijk iets sterker bepaald door gebrek aan rijervaring dan door leeftijdsspecifieke kenmerken. Ook voor Nederland komt uit de gegevens van het Periodiek Regionaal Onderzoek Verkeersveiligheid (PROV) naar voren dat ongeveer 60% aan ervaringsgebonden factoren valt toe te schrijven en 40% aan leeftijdsgebonden factoren. In de onderstaande afbeelding, die ook in § 2.3 is opgenomen, staat het verloop van het ongevalsrisico door rijervaring en leeftijd weergegeven. Mensen die op oudere leeftijd beginnen met autorijden hebben weliswaar een veel lager 'aanvangsongevalsrisico' dan personen die heel jong begonnen zijn, maar ze worden uiteindelijk iets minder goed. Blijkbaar geldt hier zoiets als 'jong geleerd, oud gedaan'. Om het hoge ongevalsrisico van jonge beginnende automobilisten terug te dringen zijn in de loop der tijd zowel in binnen- als buitenland zeer veel maatregelen uitgeprobeerd. Deze maatregelen zijn in de volgende maatregelrichtingen onder te verdelen: Training en opleiding Maatregelen in deze richting zijn het verbeteren van de initiële rijopleiding (om het rijbewijs te behalen), zogenoemde tweedefasetrainingen na het behalen van het rijbewijs, alsook speciale cursussen voor beginnende automobilisten die negatief zijn opgevallen in het verkeer. Ook kan bij deze maatregelrichting gedacht worden aan de inzet van leermiddelen (zoals de rijsimulator) en pogingen om de kwaliteit van rij-instructeurs te verbeteren. Selectie-eisen Deze maatregelrichting betreft vooral een verbetering van het rijexamen. Speciale verkeersregels voor (jonge) beginnende automobilisten In een aantal landen gelden er beperkingen voor jonge beginnende automobilisten. Zo geldt er in sommige landen een extra lage alcohollimiet voor beginnende automobilisten en mag men in veel landen waar een systeem van zogeheten 'graduated driver licensing' (getrapt rijbewijs) is ingevoerd, gedurende de eerste periode dat men zelfstandig rijdt niet met passagiers en niet in de nachtelijke uren rijden. Detectie van gevaarlijk rijgedrag Bij deze maatregelen gaat het erom bewust risicovol rijgedrag te voorkomen door beginnende automobilisten het besef te geven dat ze een extra grote kans hebben om tegen de lamp te lopen indien ze verkeersregels overtreden. Een middel daartoe is het uitrusten van hun voertuigen met een ongevalsdatarecorder. Voorlichting speciaal gericht op jonge beginnende automobilisten Te denken valt aan publiekscampagnes speciaal gericht op jonge beginnende automobilisten en aan het verschijnsel van 'traffic informers' waarbij jonge verkeersslachtoffers die vaak blijvend gehandicapt zijn, aan middelbare scholieren vertellen waardoor ze betrokken zijn geraakt bij een verkeersongeval en wat voor invloed het verkeersongeval op hun leven heeft gehad. Verbreding van de zorgpopulatie Dat jonge automobilisten veilig rijden is niet alleen een zaak van die jonge automobilisten zelf, maar ook van hun ouders, de school, de uitgaansgelegenheden die bezocht worden en de werkgevers van jongeren. Het gaat hierbij om maatregelen die erop gericht zijn om die instituties meer betrokken te krijgen en eventueel medeverantwoordelijk te maken. Te denken valt bijvoorbeeld aan ouders die een rol krijgen in de rijopleiding doordat ze als begeleider gaan functioneren bij begeleid rijden. Onder beschermende omstandigheden rijervaring opdoen Hieronder worden de 'graduated driver licensing' en begeleid rijden verstaan. Een systeem van graduated driver licensing kan in het Nederlands het beste aangeduid worden met 'getrapt rijbewijssysteem'. Bij getrapte rijbewijssystemen bestaat de rijopleiding voornamelijk uit het opdoen van rijervaring onder condities waarbij de kans op ongevallen zo klein mogelijk wordt gehouden. Meestal mag men eerst alleen onder begeleiding rijden en daarna zelfstandig. In de eerste periode dat men zelfstandig mag rijden gelden er wel altijd enige restricties zoals niet in de nachtelijke uren en niet met passagiers mogen rijden. Het accent ligt bij getrapte rijbewijssystemen minder op formele rijlessen en rijexamens en meer op het opdoen van rijervaring in beschermende omstandigheden die geleidelijk aan steeds minder beschermd worden. Effecten van training en opleiding Tot op heden is nog niet overtuigend aangetoond dat formele rijlessen bij een rijschool, ter voorbereiding op het rijexamen, tot een lager aanvangsongevalsrisico leiden dan informele rijlessen gegeven door leken tijdens begeleid rijden. Dat dit niet is aangetoond, komt niet doordat het haast niet goed te meten valt. Juist uit de methodologisch meest 'harde' studies komt naar voren dat er geen effect is van formele rijlessen boven informele (Elvik & Vaa, 2004). Het is echter voorbarig om uit het marginale effect af te leiden dat rijlessen voor het behalen van het rijbewijs geen zin hebben. Veeleer moet gesteld worden dat het proces van het verwerven van hogereordevaardigheden en het vermogen tot kalibratie nog onvoldoende begrepen is om dit proces door training effectief te kunnen versnellen. Van trainingen na het behalen van het rijbewijs (de tweedefasetrainingen) is bekend dat korte vaardigheidstrainingen zoals een antislipcursus eerder een negatief dan een positief effect hebben op het ongevalsrisico. Er zijn nog te weinig evaluatiestudies van tweedefasetrainingen die een meer vormend karakter hebben (attitudes, risicobewustzijn en kalibratie) om een gewogen oordeel over het effect te kunnen geven. In een aantal gevallen heeft men geen effect kunnen vinden en in een aantal gevallen wel. Wat voor de tweedefasetrainingen met een meer vormend karakter geldt, geldt ook voor de zogenoemde driver-improvementcursussen. In tegenstelling tot de tweedefasetrainingen die bedoeld zijn voor alle beginnende automobilisten, zijn de driver-improvementcursussen uitsluitend bestemd voor beginnende automobilisten die negatief zijn opgevallen in het verkeer. Van driver-improvementcursussen gericht op het tegengaan van rijden onder invloed (zoals de Educatieve Maatregel Alcohol - EMA - in Nederland) is in Duitsland en Engeland gebleken dat het aantal recidivisten substantieel daalt, maar van andere cursussen (bijvoorbeeld gericht op het tegengaan van agressief rijgedrag of te hard rijden) is nog niet duidelijk of deze leiden tot minder recidive. Van training in gevaarherkenning is gebleken dat er effecten op gedragsniveau zijn. Door een dergelijke training leert men sneller en beter potentiële gevaren op te merken. Of een dergelijke training ook effect heeft op het ongevalsrisico is nog niet bekend. Mogelijk komt hierover meer duidelijkheid nu in Engeland sinds kort een gevaarherkenningstest in het theorie-examen is opgenomen. Door de technologische ontwikkelingen zijn de kosten voor rijsimulatoren dermate gedaald dat het kosteneffectief wordt om ze ook voor trainingsdoeleinden te gebruiken. Dat men met behulp van een rijsimulator kan leren rijden, is bekend. De mate waarin hangt sterk af van de technische kwaliteit van de simulator en de kwaliteit van de simulatorlessen. Of men door simulatortraining ook beter leert rijden, is niet bekend. Er zijn zowel argumenten voor als tegen te noemen. Wel is duidelijk dat simulatortraining niet direct noodzakelijk is om veilig te leren rijden. Effecten van selectie-eisen Het selectiemiddel bij uitstek is het rijexamen. Bij de validiteit van zowel het huidige theorie-examen als het huidige praktijkexamen kan echter een aantal kanttekeningen geplaatst worden. Een examen is valide als het meet wat gemeten moet worden: de mate waarin de automobilist veilig aan het verkeer kan deelnemen. Verzwaring van het rijexamen heeft alleen zin als tevens getracht wordt de validiteit ervan te verbeteren. Notoire 'brokkenpiloten' kunnen door een puntensysteem voor beginnende bestuurders opgespoord worden. Deelname aan het verkeer kan dergelijke brokkenpiloten ontzegd worden zolang niet gebleken is dat men veilig kan rijden. Om een puntensysteem goed als selectiemiddel te laten werken, is het noodzakelijk dat de pakkans hoog is. Als alleen punten toegekend kunnen worden bij staandehoudingen, zal de werking van een puntensysteem als selectiemiddel gering zijn. Effecten van speciale verkeersregels voor (jonge) beginnende automobilisten Er zijn twee soorten van speciale verkeersregels voor (jonge) beginnende automobilisten. In het eerste geval gaat het om dezelfde verkeersregels als voor alle andere automobilisten, maar zijn de sancties bij overtreding zwaarder. In het tweede geval gelden er beperkte omstandigheden voor de deelname aan het verkeer als zelfstandig automobilist. Onder de eerstgenoemde categorie vallen het voorlopig rijbewijs en een verzwaard puntensysteem voor beginners. Met de tweede categorie wordt onder andere bedoeld een verlaagd alcoholpromillage voor beginners, niet zelfstandig in de nachtelijke uren mogen rijden en niet met leeftijdgenoten als passagier mogen rijden. Uit Duits onderzoek is gebleken dat voor jonge mannelijke automobilisten enige afschrikkende werking uitgaat van een voorlopig rijbewijs. Ook blijken puntensystemen enigszins afschrikkend te werken. Hierbij hangt veel af van de hoogte van de subjectieve pakkans. Of puntensystemen speciaal voor beginnende bestuurders een toegevoegde waarde hebben, is niet bekend. In Oostenrijk heeft een verlaging van de alcohollimiet voor beginners een gunstig effect op de verkeersveiligheid gehad. Ook blijkt uit landen met een getrapt rijbewijssysteem, dat een totaalverbod op alcohol in de eerste fase dat men zelfstandig mag rijden, één van de meest werkzame elementen is. Het 's nachts niet mogen rijden en het niet mogen rijden met leeftijdsgenoten als passagier in de eerste periode dat men zelfstandig mag rijden, leiden eveneens tot een daling van het ongevalsrisico. Het effect van 's nachts niet mogen rijden is iets groter dan dat van een verbod op het rijden met leeftijdsgenoten. Effecten van de detectie van gevaarlijk rijgedrag Het besef voortdurend in het oog gehouden te worden, noopt mensen ertoe zich gedisciplineerder te gedragen. Een mogelijkheid om dit te bereiken is om voertuigen met een ongevalsdatarecorder uit te rusten. Dit apparaat legt de rijkarakteristieken direct voorafgaande aan een ongeval vast. Als uit deze data blijkt dat men te hard heeft gereden, dan heeft dit consequenties voor de strafmaat en ook voor het door de verzekering uit te betalen bedrag. In Duitsland is een grootschalig onderzoek geweest naar het effect van ongevalsdatarecorders op het ongevalsrisico van jonge beginnende automobilisten. Er kon niet worden aangetoond dat de ongevalsdatarecorder een effect had op het ongevalsrisico. Hierbij moet worden aangetekend dat de angel min of meer uit het experiment getrokken was doordat vooraf werd beloofd dat (zou er sprake zijn van een ongeval) de gegevens uit de ongevalsdatarecorder niet tegen de automobilist gebruikt konden worden. Of een ongevalsdatarecorder voor jonge beginnende automobilisten daadwerkelijk geen effect heeft, zal nader onderzocht moeten worden. Effecten van voorlichting speciaal gericht op jonge beginnende automobilisten Er zijn weinig goede evaluatiestudies naar de effecten van publiekscampagnes speciaal gericht op jonge automobilisten. Uit het weinige dat er is blijkt dat publiekscampagnes wel degelijk effect kunnen hebben, maar de boodschap wel telkens herhaald moet worden. De grootte van het effect hangt af van het doel (bijvoorbeeld kennis, attitudeverandering, gedragsverandering) de inhoud en de wijze waarop de jongeren worden aangesproken. Daarnaast neemt het effect toe als er samenhang is met andere maatregelen (bijvoorbeeld op het gebied van educatie en/of handhaving), er duidelijk speciale doelgroepen onder jongeren worden aangesproken, en er studie van is gemaakt waarom jonge bestuurders bepaald gedrag vertonen. Tamelijk nieuw op het gebied van voorlichting zijn de 'traffic informers' en de 'road shows'. De bedoeling is jongeren op indringende wijze te confronteren met de gevolgen van verkeersongevallen. Bij traffic informers gebeurt dat door verkeersslachtoffers zelf en bij road shows door toneelspelers. Van de road show Never saw the day in Ierland is vastgesteld dat deze alleen wat betreft de kern van de boodschap ('verkeersongevallen hebben ernstige consequenties') tot een tijdelijke attitudeverandering leidde (niet langer dan een jaar na Never saw the day te hebben gezien). Wel bleek dat door het 'ondergaan' van een road show, men blijvend ontvankelijker werd voor publiekscampagnes op het gebied van verkeersveiligheid. Effecten van verbreding van de zorgpopulatie Wanneer ouders zich verantwoordelijk voelen voor het rijgedrag van hun kinderen en er daadwerkelijk op toezien dat de auto door kinderen niet gebruikt wordt onder omstandigheden die de jongeren nog niet goed aankunnen, dan heeft dit een aanzienlijk effect op het ongevalsrisico van jonge automobilisten. Ouders doen dit meestal uit zich zelf. Of meer ouders hiertoe bewogen kunnen worden door het volgen van cursussen en programma's, is niet bekend. Er zijn slechts sporadisch pogingen gedaan om andere personen dan de ouders en meer instanties (scholen, verzekeringsmaatschappijen) een dermate groot belang te laten hebben bij de rijkwaliteiten van jonge beginnende automobilisten, dat zij ook eisen gaan stellen aan die jongeren. Het effect daarvan op het ongevalsrisico is dan ook onbekend. Effecten van begeleid rijden en getrapte rijbewijssystemen Uit onderzoek in Zweden is gebleken dat het ongevalsrisico in de eerste twee jaar van het rijbewijsbezit met 45% daalt indien voor het behalen van het rijbewijs onder begeleiding ruimschoots rijervaring wordt opgedaan (gemiddeld ongeveer 4000 km). Een dergelijk spectaculair resultaat kon echter niet aangetoond worden bij de introductie van begeleid rijden in Frankrijk en Noorwegen. Maar mede gelet op de effecten van de zogeheten leerlingfase (de eerste fase van een getrapt rijbewijssysteem waarin alleen onder begeleiding rijervaring mag worden opgedaan), moet geconcludeerd worden dat door de invoering van begeleid rijden het ongevalsrisico van beginnende automobilisten substantieel omlaag gebracht kan worden. Na de fase van begeleid rijden kent een getrapt rijbewijssysteem nog een tussenfase. In deze tussenliggende fase mag men weliswaar zelfstandig rijden, maar dan wel met beperkingen. Deze beperkingen zijn doorgaans niet met alcohol mogen rijden, niet in de nachtelijke uren mogen rijden en niet met leeftijdgenoten als passagier mogen rijden. Over de effecten hiervan is reeds gesproken. Na de tussenfase volgt meestal de periode van het voorlopig rijbewijs. Men mag dan zonder beperkingen zelfstandig rijden, maar indien men gepakt wordt voor een overtreding of betrokken raakt bij een ongeval, wordt men tijdelijk weer teruggezet naar de tussenfase. Er bestaan zeer veel varianten van een getrapt rijbewijssystemen. Soms zijn er wel toetsen tussen de fasen en soms niet. Ook verschillen de aanvangsleeftijd en de duur van de verschillende fasen. Niet elk getrapt rijbewijssysteem kent bovendien dezelfde beperkingen tijdens de tussenfase. Toch blijkt vrijwel overal dat door de invoering van een getrapt rijbewijs vooral voor de jongste categorie automobilisten het ongevalsrisico substantieel is gedaald. Hartling et al. (2004) analyseerden dertien studies naar de effecten van de invoering van getrapte rijbewijssystemen. Door de grote verschillen in implementatie van de systemen en in evaluatiemethoden was het echter niet mogelijk om een meta-analyse uit te voeren. In het eerste jaar na invoering was het aantal ongevallen met 16-jarige automobilisten tussen de 26 en 41% lager dan in het jaar voor invoering. In hoeverre deze daling zuiver is toe te schrijven aan de getrapte rijbewijsprogramma's, kon echter niet vastgesteld worden. Conclusie en aanbevelingen Er bestaat geen panacee om het hoge ongevalsrisico van jonge beginnende automobilisten terug te dringen. Dit kan ook niet, omdat er zeer uiteenlopende oorzaken aan ten grondslag liggen. Het zal altijd moeten gaan om een mix van maatregelen. In Nederland is tot voor kort te veel in één richting gezocht: verbetering van het rijexamen en de voorbereiding daarop. Het is duidelijk dat het huidige Nederlandse opleidingssysteem van enkele maanden wekelijks een of meer rijlessen van ongeveer een uur of een intensieve rijopleiding van enkele dagen met aansluitend een rijexamen, niet de beste manier is om beginnende automobilisten op de weg toe te laten. Uit de vele studies naar begeleid rijden en getrapt rijbewijs kan de conclusie getrokken worden dat een ervaringstraject van bij voorkeur enkele jaren te prefereren valt. Eerst mag men uitsluitend rijden onder relatief veilige omstandigheden en bij gebleken geschiktheid worden de beperkte omstandigheden geleidelijk aan losgelaten. Gelet op het autonome leeftijdseffect zou het echter onverstandig zijn om toe te staan dat men vóór het 18e jaar zonder begeleiding rijdt. Wellicht is het zinvol om niet alle aandacht te richten op het terugdringen van het hoge ongevalsrisico, maar ook aandacht te besteden aan vermindering van het aantal autokilometers dat jonge automobilisten afleggen. De ongevalsbetrokkenheid van jongeren zal verminderen wanneer ze het openbaar vervoer verkiezen boven de auto, bromfiets of motorfiets. Het aanbieden van goed en goedkoop openbaar vervoer aan jongeren is een mogelijkheid daartoe.

Young, novice motorists, their crash rates, and measures to reduce them; A literature study Young novice motorists have a relatively high crash rate (per kilometre driven). This high crash rate is not only a Netherlands problem, but is worldwide. Compared with experienced motorists, young novice motorists have more single vehicle crashes, more often lose control of the car, and they are more often driving too fast for the circumstances just before the crash. They have relatively more weekend night crashes, and their passengers are more often of their own age group. We searched the literature to see if research had shown what the causes were of this high crash rate. There were two large clusters of causes. They are 1) age related factors and 2) inadequate skills. The age related factors refer to the development phase in which young people find themselves. The moral, emotional, and cognitive developments of young women are slightly different from young men. Adolescents, and especially the male ones, often rebel against existing norms, do not want to appear 'soft' to their friends, enjoy sensation, underestimate risks, and have the feeling that they are more or less invulnerable. Not everybody lets their hair down to the same extent. This is different from person to person, between the sexes, and from subgroup to subgroup. Although there are differences in the extent to which one lets one's hair down, it is not true that that a small core group of wild young men are completely responsible for the high crash rates. Young female motorists also have a distinctly higher crash rate than experienced female motorists. There is often a sliding scale of crash rate increase as one more often has certain personality features (for example, a greater need for excitement) and as one belongs to a certain subgroup. The lack of skills is not so much a matter of poor vehicle control, but is more a lack of 1) being able to observe properly, 2) adequately judging traffic situations (i.e. capable of concentrating on aspects of the traffic environment that are potentially dangerous), and 3) predicting accurately how a particular traffic situation will develop. These are generally referred to as higher order skills. Young novice motorists also often have a lack of metacognition. What is meant here is a lack of self insight that leads to not being properly able to fit their inadequate task skills (a lack of higher order skills) to the driving tasks they meet. This fitting the task skill to the driving task is called calibration. For instance, young novice motorists too rarely think 'it is dark and it's raining, and as I don't have enough experience I will go by train this evening and not by car'. Of course, there is not only calibration at the strategic level (as was the last example) but also at the tactical level. An example of this is 'shall I overtake this car, seeing my lack of experience?' A lack of higher order skills is mainly the result of a lack of driving experience. There have been studies which showed that age related factors are the greatest determinants for the high crash rates of young novice motorists (among others Levy, 1990). However, there have been more studies which showed that a lack of driving experience is the largest determinant (among others Maycock, Lockwood & Lester, 1991; Gregersen & Bjurulf, 1996; Sagberg, 1998). It is striking that age related factors weigh heavier in countries where a driving licence can be obtained at a young age. However, in general, the high crash rate of young novice motorists is probably slightly more determined by a lack of driving experience than by age related factors. The data from the Periodic Road Safety Surveys in the Netherlands also show that about 60% can be attributed to experience related factors and about 40% to age related factors. In the graph below, that is also included in section 2.3, the developments of crash rate by driving experience and age are shown. Those who began car driving at an older age do indeed have a much lower 'initial crash rate' than those who began very young, but this difference eventually becomes less. It seems to be a matter of if you learn something young, you will remember it until you are old. For a long time now and in many countries, many measures have been used in attempts to reduce the high crash rate of young novice motorists. These measures can be subdivided according to the following measure directions. Training and education The measures in this direction are 1) improvement of the initial driving instruction to pass the test, 2) what are known as 2nd phase training after passing the driving test, and 3) special courses for novice motorists who have been observed to drive poorly in traffic. There is also the use of teaching materials such as the driving simulator and attempts to improve the quality of driving instructors. Selection requirements This direction mainly deals with improving the driving test. Special traffic rules for (young) novice motorists In a number of countries there are restrictions for young novice motorists. For example in some countries, during the first period they have a lower alcohol limit, and in many countries with what is known as graduated driver licensing, they may not carry passengers unsupervised, and not drive during nighttime hours. Detecting dangerous driving behaviour These measures involve preventing deliberate high risk driving behaviour by making young novice motorists realize that they have a much larger chance of being caught if they commit traffic offences. The installation of a crash data recorder in their vehicles does this. Information especially aimed at novice motorists Included in this are campaigns especially aimed at young novice motorists and using 'traffic informers', i.e. young traffic casualties who are often permanently impaired, to tell secondary school pupils at school how the crash occurred and the influence the crash has had on their lives. Involving others Young motorists driving safely does not only concern themselves but also their parents, the school, the places where they go out at night, and their employers. This involves measures aimed at involving these organizations more and possibly bearing some of the responsibility. An example is parents who participate in the driving instruction by accompanying their children while driving. Gaining driving experience under protecting circumstances These include graduated driver licensing and accompanied driving. Graduated licensing mainly consists of gaining driving experience under circumstances in which the crash chance is as low as possible. Mostly, young novice motorists are only allowed to drive while accompanied, and only afterwards on their own. During the first period that one is allowed to drive solo, a number of restrictions still apply, such as not during nighttime hours, and not having passengers. Graduated licensing emphasizes less the formal driving lessons and driving test, and more the gaining of driving experience under protecting circumstances that gradually become less and less protected. Effects of training and education Until now it has not been convincingly shown that formal driving lessons at a driving school as preparation for the driving test lead to a lower initial crash rate than informal lessons given by amateurs during accompanied driving. That it has not been shown is not because of it being practically impossible to measure. The methodologically soundest studies have shown that there is no effect of formal above informal lessons (Elvik & Vaa, 2004). However, it is too soon to derive from the marginal effect that having driving lessons to pass the test does not make sense. Rather, it must be maintained that the process of gathering the higher order skills and the capacity to calibrate is still insufficiently understood to be able to effectively speed up the training. It is known from training after passing the driving test (the 2nd phase training) that short skill training like an anti slip course, is more inclined to have a negative than a positive effect on the crash rate. There are still too few evaluation studies of 2nd phase training that has a more formative character (attitudes, risk awareness, and calibration) to be able to make a balanced judgement about the effect. In some cases, no effect has been found, and in others it has. That which applies to the 2nd phase training with a formative character, also applies to what is known as driver improvement courses. In contrast to the 2nd phase training that is meant for all novice motorists, the driver improvement courses are exclusively meant for novice motorists who have been shown to drive poorly. In Germany and Britain such driver improvement courses aimed at fighting drink driving (such as the Educational Alcohol Measure in the Netherlands) have shown to substantially reduce the number of recidivists. However, other courses (e.g. aimed at preventing aggressive driving or speeding) have not yet shown to lead to less recidivists. Hazard perception training has shown effects at the behavioural level. Such training teaches recognizing potential dangers quicker and better. If they also have an effect on crash rates is not yet known. Maybe this will become clearer now that Britain has recently included a hazard perception test in the theoretical exam. Technological developments have reduced the cost of driving simulators so much that they are becoming cost-effective, also for training purposes. It is known that a driving simulator can be used to teach driving. The extent to which depends on the simulator's technical quality and the simulator lessons' quality. It is not known whether simulator training also teaches driving better. There are many arguments both for and against. What is clear is that simulator training is not absolutely necessary to learn to drive safely. Effects of selection requirements The driving test is main selection method. However, we make some critical observations about both the current theoretical exam and practical exam. An exam is valid if it measures what it is supposed to measure, i.e. the extent to which the motorist can safely participate in traffic. Intensifying the driving test is only sensible if, simultaneously, one attempts to improve its validity. Notorious accident-prone motorists can be traced by a demerit system for novice motorists. Traffic participation of such motorists can be suspended for as long as they can not drive safely. For a demerit point system to function as a good selection method, it is essential that there is a great chance of being caught. If points can only be allotted to the offender being stopped, it's effect is slight. Effects of special traffic rules for young novice motorists There are two sorts of special traffic rules for young, novice motorists. The first sort consists of the same rules as for other motorists, but the punishments are severer. It includes the provisional driving licence and the severer demerit points system for beginners The second sort consists of limitations while driving solo. It includes, among others, a lower alcohol limit for beginners, not driving on your own at nighttime, and not driving with passengers of the same age group. German research has showed that a provisional driving licence has a certain deterrence for young, male motorists. Demerit points systems also have a similar effect, depending on how large the subjective chance of being caught is. It is not yet known whether a special demerit points system for beginners has an added value. In Austria, lowering the alcohol limit for beginners has had a positive road safety effect. A complete alcohol prohibition during the first phase of driving alone is one of the most effective elements of a graduated driving licence in those countries that have one. Not being permitted to drive at night and not being permitted to have passengers of the same age group also results in a reduction in crash rates. The effect of not being allowed to drive at night is slightly larger than not allowing passengers of the same age group. Effects of detecting dangerous driving behaviour Constantly keeping in mind that one is being observed induces people to drive more disciplined. One possibility of achieving this is to equip vehicles with a crash data recorder. This records the driving characteristics just prior to a crash. If it shows that one was driving too fast it has consequences for the penalty and also for amount of the insurance claim. In Germany, a large scale study was conducted of the effect of crash data recorders on the crash rates of young novice motorists. No effect was shown. It must, however, be said that any deterrence had almost certainly been removed because the motorists were promised beforehand that if there was a crash, the data recorded would not be used against them. If crash data recorders really do deter has to be studied further. Effects of campaigns especially aimed at young novice motorists Only a few good evaluation studies of the effects of campaigns specially aimed at young motorists have been conducted. What has been done showed that they really can have an effect, but that the message must be frequently repeated. The extent of the effect depends on the goal (e.g. knowledge, attitude change, behavioural change), the contents, and the way in which the young are approached. In addition, the effect increases if the campaigns are accompanied by other measures (e.g. education and/or enforcement), if special target groups among the young are being addressed, and if a study is made of why young motorists behave the way they do. What are relatively new are the 'traffic informers' and the 'road shows'. These are aimed at confronting the young in a penetrating way with the consequences of road crashes. Traffic informers are themselves crash casualties and in road shows, their roles are played by actors. In the Irish road show Never saw the day, researchers have determined that the core of the message ('road crashes have severe consequences') results in a temporary attitude change not longer than a year. Having experienced such a road show, motorists remain more receptive to road safety campaigns. Effects of broadening those involved When parents feel responsible for their childrens' traffic behaviour and really ensure that the children do not use a car under circumstances which they can not yet cope with, this has a considerable effect on their crash rates. Parents usually do this automatically. It is not yet known whether more parents can be encouraged to do this by following courses and programmes. Only sporadic attempts have been made to encourage others than parents (schools and insurance companies) to be so involved that they also make demands on the driving qualities of young motorists. Any effects of this are also as yet unknown. Effects of accompanied driving and graduated licensing systems Research in Sweden has shown that the crash rate of the first two years of the driving licence is 45% less if the licence had been obtained after gaining experience during a period of accompanied driving, for an average of 4,000 km. However, such a spectacular reduction was not shown when it was introduced in France and Norway. If however, we take into account the effects of what is known as the 'learner phase' (i.e. the first phase of a graduated licence system in which only accompanied driving is permitted) we must conclude that this substantially reduces the crash rate of young novice motorists. After the phase of accompanied driving, there is an intermediate phase during which one may indeed drive solo, but with limitations. These are usually no alcohol, not at night, and not with passengers of one's own age. Their effects have already been dealt with. After this intermediate phase the provisional driving licence usually follows in which there are no limitations. However, if one is caught offending or is involved in a crash, one is temporarily put back again in the intermediate phase. There are a large number of variations of graduated driving licence systems. There are tests between phases in some systems but not in all ones. There are also differences in the minimum age and the duration of the various phases. In addition, not every graduated driving licence system has the same limitations during the intermediate phase. In spite of this, what ever the system consists of, there are almost always substantial reductions in the crash rates of especially the youngest group of motorists. Hartling et al. (2004) analyzed 13 studies of the effects of introducing graduated driving licence systems. However, because of the large differences in implementation and evaluation methods, it was not possible to carry out a meta analysis. During the first year of implementation, the number of crashes involving 16 year old motorists was 26-41% lower than during the year before implementation. However, the extent to which this can be entirely attributed to the graduated driving licence systems could not be determined. Conclusions and recommendations There is no universal remedy for reducing the high crash rates of young novice motorists. This is impossible because there are so many causes. A mix of measures will always be necessary. In the Netherlands until recently, there was too much concentration on one direction i.e. improving the driving test and preparations for it. It is now clear that the current driving course in this country consisting of having one or more one-hour driving lessons each week for several months, or an intensive course of several days ending in the driving test, is not the best way of preparing novice motorists to drive in traffic. The many studies of accompanied driving and graduated driving licence systems has led us to conclude that an experience gaining period of a number of years is preferable. Initially, one may only drive under relatively safe circumstances and, if one has been found capable, these limiting circumstances are gradually dropped. However, taking the autonomous age effect into account, it would not be wise to allow solo driving before the driver is 18 years old. It is perhaps sensible not to pay all attention to reducing the high crash rate, but also to pay attention to reducing the distances that young motorists drive. Their crash involvement will decline if they choose public transport instead of the car, moped, or motorcycle. Providing good and cheap public transport to them is a possibility.

Print this page
rapport

Rapportnummer

R-2005-3

Pagina's

117

Gepubliceerd door

SWOV, Leidschendam