Subjectieve verkeersonveiligheid
Subjectieve verkeersonveiligheid is de afgelopen jaren steeds meer in de belangstelling komen te staan, niet alleen bij het (gemeentelijk) beleid, maar ook bij verkeershandhaving en verkeerseducatie. Met ‘subjectieve verkeersonveiligheid’ bedoelen we de persoonlijke gevoelens die mensen hebben over de verkeersonveiligheid of, wat algemener, de zorg om verkeersonveiligheid voor zichzelf en/of anderen.
Gevoelens van onveiligheid lijken vooral op te treden als
- er veel snelheidsovertreders zijn;
- verkeerssoorten niet gescheiden zijn;
- er naar verhouding veel zwaar verkeer rijdt;
- verkeerssituaties weinig overzichtelijk zijn; en
- in 30 km/uur-gebieden, als er veel gemotoriseerd verkeer rijdt
Een kwantitatief onderbouwd beeld van de mate waarin mensen zich in verschillende verkeerssituaties onveilig voelen, ontbreekt. Evenzo ontbreekt een cijfermatige onderbouwing van het effect van subjectieve gevoelens van onveiligheid op het verkeersgedrag en de mobiliteit. Wel wordt uit onderzoek duidelijk dat de acties die gericht zijn op het terugdringen van de subjectieve onveiligheid slechts beperkt invloed zullen hebben op de objectieve verkeersveiligheid, dat wil zeggen op het aantal verkeersslachtoffers. Er is namelijk hooguit een zwak positief verband tussen de subjectieve en de objectieve onveiligheid. Er zijn zelfs aanwijzingen dat een zekere mate van subjectieve onveiligheid mensen tot een alerter/veiliger gedrag kan aanzetten.
Voor meer details: Factsheet Subjectieve verkeersonveiligheid (pdf)